De beleving van zwangerschap, geboorte en opvoeding krijgt een nieuwe dimensie door het besef van spiritualiteit. Spiritualiteit erkent dat wij leven vanuit een geestelijke oorsprong en dat onze ziel meerdere levens kiest om zichzelf te vervolmaken door middel van diverse ervaringen. Dit besef heeft implicaties voor de manier waarop we naar de ontwikkeling van een kind kijken en hoe we de opvoeding benaderen. Een kind wordt gezien als een volwassen ziel die zich ontvouwt, zich herinnert en zich aanpast aan een nieuw leven.
De Ziel Voorafgaand aan de Conceptie
De ziel is vaak al aanwezig voor de conceptie en communiceert met de ouders, om zich in te leven in de relaties binnen het gezin als voorbereiding op het komende leven. Ouders kunnen dit ervaren als een aanwezigheid, een gevoel, of een sterk verlangen naar een kind. De ziel kan liefdesvibraties naar de ouders zenden, wat een verzachting en openheid in de relatie kan creëren. Vlak voor de conceptie en de geboorte heeft de ziel een overzicht van het komende leven en de thema’s die aan bod zullen komen. Deze begeleiding wordt verzorgd door helpers en gidsen, vaak in overeenstemming met de wens van de ziel, maar soms ook met een zekere sturing.
De Ontwikkeling van de Baby Tijdens de Zwangerschap
De baby is in de vroege stadia van de ontwikkeling nog heel transparant en doorzichtig. De verschillende lagen van de persoonlijkheid zijn nog niet gevormd, waardoor de baby gemakkelijk van stemming kan veranderen. De baby glijdt tussen gevoelens, van het onderbewuste naar het hoger bewustzijn en weer terug. Wat in de westerse geneeskunde soms als ‘stuipjes’ wordt bestempeld, wordt in India gezien als “de baby droomt van God” en in Frankrijk als “de baby lacht naar een engel”. Deze verschijnselen ontstaan doordat de fontanel nog open is, de baby nog verbonden is met het hemelse en veel uittredingen maakt, en de hersengolven grotendeels in de “alpha” staat verkeren – een staat die wij doorgaans alleen ervaren na lange meditatie of tijdens momenten van gelukzaligheid.
In de eerste drie jaren begint de baby met de vorming van zijn of haar kleine persoonlijke “ik”, in relatie tot de ouders en andere gezinsleden, in verbinding met de eigen “goddelijke vonk”. Het is belangrijk om te benadrukken dat een complicatie zoals een stuitligging niet direct geïnterpreteerd mag worden als een teken van angst bij de baby. Dit wordt beschouwd als een liefdeloze en onspirituele benadering. In plaats daarvan is het belangrijk om te voelen waardoor de complicatie is ontstaan en om je af te stemmen op de baby in een gevoel van acceptatie, in combinatie met medische kennis die ten dienste staat van moeder, vader en kind.
De Conceptie als Energetisch Proces
Tijdens de seksuele gemeenschap vormen de man en vrouw gezamenlijk een energieveld dat reikt tot in de sferen, waardoor een ziel wordt aangetrokken die hiermee resoneert. De periode voor de geboorte, waarin de ziel verblijft in de geestelijke wereld, is een plek die past bij de ontwikkelingsweg van de ziel. Deze periode is afhankelijk van het vorige leven, de verwerking die de ziel nodig heeft, de wijze van sterven in het vorige leven, de tijdspanne tussen twee levens en het verlangen van de ziel om een nieuw leven te beginnen. De levensopdracht van de ziel is afhankelijk van wat de ziel wil ontwikkelen in zichzelf, in de wereld en in relatie tot anderen. Vlak voor de conceptie en de geboorte krijgt de ziel hier een overzicht van, in samengaan met geestelijke begeleiding.
De ziel kan processen van ontmoediging, eenzaamheid en machteloosheid ervaren, omdat alle kwaliteiten die nodig zijn om de levensopdracht aan te gaan nog ontwikkeld moeten worden. Dit kan zich uiten in onverwachte bewegingen van de baby of juist het uitblijven daarvan, het ongemakkelijk voelen van de moeder, of zwangerschapskwalen zoals hoge bloeddruk, harde buiken of zwangerschapsvergiftiging.
De Baby als Eenheid van Geestelijke en Stoffelijke Werelden
Voordat het stoffelijke lichaam gevormd werd, is het energielichaam gevormd: het astrale lichaam en het etherisch lichaam, mede in samenwerking met de voorouders. Het kind voelt zich bij aanvang van het leven ‘godgelijk’ en is zich bewust van zijn goddelijke oorsprong. Het kind is vooral nog geestelijk en maakt uittredingen, waarbij het bijvoorbeeld zijn eigen geestelijke begeleiding kan zien. Hiervoor hoeft het kind niet paranormaal begaafd te zijn; het heeft diep in zichzelf nog een gevoel van eenheid met al wat leeft en voelt innerlijk de verbinding met zijn oorsprong.
Het kind heeft ook een eigen innerlijke sturing door het contact met het eigen hogere zelf en kan herinneringen hebben aan de geestelijke wereld en aan vorige levens, die het kan beschrijven aan de ouders als het ouder is. Omdat wij hier vaak niet open voor staan, luisteren we vaak niet goed naar wat het kind vertelt. Het kind heeft, als wijze ziel, vaak veel inzichten in de persoonlijkheid van de ouders en wil hen helpen in hun persoonlijke ontwikkeling, door liefde en steun te geven. In dat opzicht is het kind geestelijk vaak verder ontwikkeld dan de ouders.
De Uitdagingen van het Ouderschap
Het ouderschap heeft in diepte te maken met het openstellen voor de kinderen die bij je komen en het aangaan van de processen die deze kinderen je brengen. Het is belangrijk om te vertrouwen dat hetgeen er in je leven gebeurt, een positieve ontwikkeling is die je diep in je ziel verlangt en nodig hebt om te groeien, zonder voorwaarden te stellen. Dit vereist overgave aan het leven.
In onze huidige maatschappij willen we vaak graag een kind, maar dan onder bepaalde voorwaarden: dat het niet gehandicapt is, bijzondere talenten heeft, en misschien hebben we ook wensen met betrekking tot het uiterlijk. In deze hang naar perfectie verliezen we onze menselijke waardigheid, onze menselijke natuur en onze vriendelijkheid. Er is veel discussie over het milieu en de vraag of het wel zin heeft om nog kinderen op de wereld te zetten, gezien de oorlogen, milieurampen, voedselschaarste en onrechtvaardige welvaartsverdeling. We twijfelen ook aan onze eigen capaciteiten als opvoeders.
Vanuit een spirituele visie krijgt alles een nieuw perspectief. Wij zijn scheppers van ons eigen leven en onze kinderen zijn dat ook. Wij zijn de perfecte ouders voor dit kind, omdat we de mogelijkheden in onszelf hebben die het kind nodig heeft om zich optimaal te kunnen ontwikkelen.
Praktische Benaderingen voor Spiritueel Bewust Ouderschap
Aandacht hebben voor de geestelijke ontwikkeling van de baby betekent het inbouwen van stille momenten in de dag, het communiceren met de baby over meer dan alleen praktische zaken, het delen van gevoelens en gedachten, en het openstaan voor de baby. Het betekent ook het doorbrengen van momenten in de natuur, waarin de baby een eenheid kan ervaren. In plaats van klank- of muziekdoosjes is het waardevol om je eigen stem te gebruiken om voor de baby te zingen. Bovenal is het belangrijk om een gevoel van gelijkwaardigheid te creëren.
Het is essentieel om te onthouden dat de baby in twee werelden leeft: de geestelijke wereld (waar hij vandaan komt) en de stoffelijke wereld (waar hij nu is aangekomen). Als mens proberen we deze twee werelden in onszelf in balans te brengen, niet door een deel te ontkennen. De periode na de geboorte is voor de baby een moeilijke periode, omdat hij een pasgeboren engeltje is – zonder vleugeltjes. Etherisch is de baby nog heel verfijnd, een kind tussen twee werelden, dat net uit de hemel komt en nog niet bij de aarde hoort.
Het energieveld en de verschillende energielagen van de baby kunnen worden vergeleken met de blaadjes van een klaproos: heel teer. Het is belangrijk om te beseffen dat de baby openstaat voor het leven zoals dat zich aan hem voordoet en om creatief met de levenslessen om te gaan. Het schenken van een kind is ook het schenken van jezelf aan het leven.
Conclusie
De spiritualiteit rondom de geboorte benadrukt de diepe verbinding tussen de ziel, de ouders en het kind. Het erkennen van de geestelijke oorsprong van het kind en het respecteren van zijn ontwikkelingsproces, inclusief de uitdagingen die zich voordoen, is essentieel voor een bewuste en liefdevolle opvoeding. Door open te staan voor de inzichten die de baby ons kan bieden en door te vertrouwen op de eigen innerlijke sturing, kunnen we een harmonieuze relatie met ons kind opbouwen en bijdragen aan zijn of haar optimale ontwikkeling.