In de huidige arbeidsmarkt is het belangrijk om de functionele mogelijkheden van werknemers nauwkeurig te beoordelen, zodat geschikte functies kunnen worden toegewezen. Hierbij speelt het begrip “frequent reiken tijdens het werk” een cruciale rol. Dit begrip verwijst naar het veelvuldig uitvoeren van reikbewegingen gedurende de werkdag, en heeft invloed op het functioneren van werknemers, met name bij beperkingen aan het bewegingsapparaat of lichamelijke belastbaarheid. De bronnen tonen aan dat het begrip “frequent reiken” een specifieke betekenis heeft in het kader van de functionele beoordeling en het bepalen van de arbeidsgeschiktheid.
Wat is Frequent Reiken tijdens het Werk?
Frequent reiken tijdens het werk verwijst naar het veelvuldig uitvoeren van rekbewegingen, waarbij de armen gestrekt of gebogen worden om voorwerpen te pakken. De mate van frequentie wordt vaak geclassificeerd in verschillende categorieën, zoals normaal, licht beperkt, beperkt of sterk beperkt. De bronnen geven aan dat het aantal reiken per uur een belangrijke rol speelt bij het beoordelen van de geschiktheid van een functie.
Volgens de bron [2], zijn er drie categorieën voor het reiken: - Normaal: De wernemer kan zo nodig tijdens elk uur van de werkdag frequent reiken. - Licht beperkt: De wernemer kan zo nodig tijdens ongeveer 4 uur per werkdag frequent reiken. - Beperkt: De wernemer kan zo nodig tijdens ongeveer 1 uur per werkdag frequent reiken.
Deze categorieën worden vaak gebruikt bij de beoordeling van de arbeidsgeschiktheid, omdat het reiken een veelvoorkomende beweging is in veel functies, zoals inpakwerk, kassawerk, of andere taken waarbij het handelen met de armen en handen vaak voorkomt.
Invloed op Functioneren en Arbeidsgeschiktheid
Het frequent reiken tijdens het werk kan bijdragen aan fysieke belasting, met name bij mensen met beperkingen aan het bewegingsapparaat. Volgens bron [1] kan het reiken van voorwerpen met een zwaarte van 15 kg of meer, of het herhaaldelijk buigen van het bovenlichaam, leiden tot lichamelijke klachten, zoals schouder- of rugpijn. Dit heeft invloed op het functioneren en kan bijdrragen aan een vermindering van de arbeidsgeschiktheid.
In de praktijk kan het frequent reiken ook een rol spelen in het bepalen van de arbeidsgeschiktheid. Bijvoorbeeld, bij een klant met schouderklachten kan het frequent reiken een grotere belasting vormen dan de absolute reikafstand. Daardoor kan de arbeidsdeskundige een andere beoordeling van de geschiktheid van een functie moeten maken. Dit is belangrijk om te weten, omdat het kan leiden tot een andere inschatting van de arbeidsgeschiktheid en de mogelijke functies die geschikt zijn.
Aanpassingen en Compensaties
Bij klanten met beperkingen aan het bewegingsapparaat is het reiken vaak beperkt. Volgens bron [6] is het reiken vanwege de betrokkenheid van meerdere gewrichten en spieren bijna altijd beperkt. Dit betekent dat er aandacht moet zijn voor de mate van reikafstand en de frequentie van de beweging. Bijvoorbeeld, een klant die minder dan 50 cm kan reiken, heeft mogelijk moeite met taken waarbij het reiken van voorwerpen vanaf een bepaalde afstand vereist is.
In sommige gevallen kan het reiken worden aangepast door de afstand te verkleinen of de frequentie te verminderen. Dit kan leiden tot een betere passendheid van de functie, maar vereist wel een nauwkeurige beoordeling van de mogelijke belasting. De bron [1] benadrukt dat het belangrijk is om te weten of de verzekeringsarts de referentiewaarde als absolute bovengrens heeft aangegeven. Indien de belasting binnen de bandbreedte van de definitie valt, kan de arbeidsdeskundige de functie als passend kunnen aandragen.
Belastingen en Risico's
In veel functies wordt het reiken geassocieerd met lichamelijke belasting. Volgens bron [5] zijn er verschillende belastingen die worden geclassificeerd op basis van het aantal keer dat de klant reikt of buigt. Bijvoorbeeld: - SAPS: Dagelijks werken met de hand op of boven schouderhoogte van ≥1 uur per dag. - LRS: Het herhaald of langdurig dagelijks buigen van de romp, te denken valt aan meer dan 20 graden buigen van de romp gedurende meer dan 1 uur per dag.
Deze belastingen kunnen leiden tot gezondheidsproblemen, zoals pijn in de rug of schouder, en zijn daarom van belang bij de beoordeling van de geschiktheid van een functie.
Samenhang met andere Functionele Beperkingen
Bij de beoordeling van de functiegeschiktheid is het belangrijk om ook rekening te houden met andere functionele beperkingen. Bijvoorbeeld, bij een klant met beperkingen in het sociaal functioneren of het functioneren in het dagelijks leven, kan het reiken een extra belasting vormen. De bron [4] geeft aan dat het beoordelen van de functiegeschiktheid moet gebeuren op basis van meerdere factoren, waaronder de mate van reiken, de frequentie van bewegingen, en de mogelijke belastingen.
Conclusie
Het frequent reiken tijdens het werk is een belangrijk aspect bij de beoordeling van de geschiktheid van een functie, vooral bij klanten met beperkingen aan het bewegingsapparaat. De mate van reiken, de frequentie en de afstand spelen een rol in de beoordeling van de arbeidsgeschiktheid. Het is belangrijk om te weten dat het reiken niet alleen fysieke belasting kan veroorzaaken, maar ook invloed kan hebben op het functioneren en de passendheid van een functie. Daardoor is het belangrijk dat de arbeidsdeskundige bij de beoordeling rekening houdt met de mogelijke belastingen en eventuele aanpassingen.