De Usui Reiki Ryoho Gakkei, een centrale instelling in de geschiedenis van Reiki, speelt een cruciale rol in de ontwikkeling en voortplanting van deze energiebehandeling. Ontstaan in de jaren na de opleiding van Mikao Usui, de stichting heeft ervoor gezorgd dat het Reiki-systeem een vaste basis kreeg, zowel in Japan als elders. Door de jaren heen heeft de stichting haar weggevonden door verschillende crises, waaronder de Tweede Wereldoorlog, en is ze een symbool gebleven van de continuïteit van Reiki. Deze artikelfocus op de geschiedenis, de rol van belangrijke figuren en de huidige positie van de stichting, waarbij aandacht wordt besteed aan haar invloed op het Reiki-landschap in Japan en de wereld.
De Oorsprong van Usui Reiki Ryoho Gakkei
De stichting Usui Reiki Ryoho Gakkei werd geëstabeerd in de directe nasleep van de spirituele opleiding en ervaringen van Mikao Usui, de man die wordt beschouwd als de stichter van het moderne Reiki-systeem. Na zijn vermeende satori-ervaring op de berg Kurama, waarbij hij een diep spiritueel inzicht verkreeg, richtte Usui in 1922 de stichting, officieel genaamd Usui Reiki Ryoho Gakkei. Het doel van deze organisatie was om Reiki als een gecontroleerde en erkende vorm van geneeswijze te institutionaliseren, zowel voor het onderwijs als voor de praktijk.
Usui had tot dan toe al enige ervaring opgedaan met energiebehandeling, maar na zijn ervaring op de berg Kurama kreeg hij een duidelijkere visie op hoe Reiki zou worden georganiseerd en hoe het onderwijzend zou kunnen worden gestart. De stichting werd dus niet alleen een plek van onderwijs, maar ook een centrum voor spirituele en fysieke genezing. De stichting speelde een centrale rol in het formaliseren van de Reiki-rituelen, symbolen, principes en richtlijnen voor behandelingen.
De Rol van Kozo Ogawa
Een van de belangrijkste figuren in de vroege geschiedenis van de stichting was Kozo Ogawa. Ogawa was niet alleen een toegewijde leerling van Usui, maar ook een actieve praktijkende genezer. Hij leidde het hoofdkantoor van de stichting in Shizuka en gebruikte Reiki om ziek kinderen te behandelen tijdens zijn reizen tussen verschillende scholen in Japan. Ogawa was bekend om zijn vermogen om vooraf te weten hoeveel behandelingen nodig waren voor een herstel, wat een unieke eigenschap maakte van zijn praktijk.
Daarnaast gaf Usui en Ogawa hun studenten kristallen bollen, geladen met energie, die werden gebruikt als hulpmiddel bij behandelingen. Deze bollen werden direct op de lichaamsdelen met aandoeningen gelegd om sneller herstel te bevorderen. Deze praktijk was een onderdeel van de Reiki-methode zoals die door Usui werd gesticht.
Bij elke Reiki-bijeenkomst sprak Ogawa ook de vijf Reiki-principes uit, die centraal staan in het Reiki-systeem. Deze principes zijn een moraalcode die de praktijk en het leven van een Reiki-beoefenaar moet leiden. Ogawa kreeg uiteindelijk het voorzitterschap van de stichting van Usui zelf, wat aantoont dat Usui hem een centrale rol toekende in de voortzetting van het werk.
De Eerste Gedenksteen en de Opleiding van Leerlingen
Na de dood van Mikao Usui in 1926, richtte de stichting een gedenkteken op ter nering van zijn bijdrage aan Reiki. Deze gedenksteen werd geplaatst bij de Saihojitempel in Tokio, een locatie die symbolisch stond voor de spirituele oorsprong van Usui. Het gedenksteen herinnert aan Usui's spirituele zoektocht, zijn inzichten en zijn visie op Reiki als een middel om zowel fysieke als spirituele genezing te brengen.
De stichting bleef ook actief in de opleiding van nieuwe leerlingen. Usui en Ogawa hadden hun studenten vaak een handboek gegeven dat de principes van Reiki uitlegde, inclusief de symbolen en richtlijnen voor het behandelen van verschillende aandoeningen. Deze handboeken waren essentieel voor het begrip van Reiki en voor het vormgeven van een uniforme methode.
De Oorlog en de Uiteindelijke Ondergang
De stichting kreeg in de Tweede Wereldoorlog echter een zware knauw. Het hoofdkantoor in Tokio werd getroffen door bomslag tijdens een bombardement, wat leidde tot de volledige vernietiging van het gebouw en alle materialen die erin werden bewaard. De enige dingen die overbleven waren een foto van Mikao Usui, een uitgave van de Gokai (de leefregels) en een ledenboek. Deze fragmenten van het verleden gaven een glimp van wat ooit een krachtige en actieve organisatie was.
Na de oorlog werd een nieuw kantoor opgericht en werden de overgebleven leden opnieuw georganiseerd. Echter, de medische wetten in Japan werden aangepast na de capitulatie, waarbij alle Japanse medische kunsten verboden werden, met uitzondering van westerse medische wetenschap. Uit uitzondering bleven alleen acupuncture en shiatsu bestaan, omdat deze door blinde mensen werden beoefend, die geen andere optie hadden. Reiki, in tegenstelling tot deze vormen, was niet sterk genoeg om onder deze druk te blijven bestaan en ging ondergronds.
De Usui Reiki Ryoho Gakkai bestaat tot op de dag van vandaag nog steeds, maar het gebeurt in volledige afzondering. Geen enkele buitenlander, of niet-Japanner, krijgt toegang tot de stichting of haar kennis en materialen. Deze afgeslotenheid heeft geleid tot discussies over de toekomst van Reiki in Japan en de wereld. Frank Arjava Petter schreef in zijn werk "Het Reiki Vuur" dat het streven naar afscheiding vaak voortkomt uit het ego, en dat eenheid beter is dan scheiding. Deze visie reflecteert de bredere discussie over de toekomst van Reiki en de rol van de stichting.
De Evolutie in het Westen en de Rol van Hawayo Takata
Hoewel de stichting in Japan ondergronds ging na de oorlog, bleek Reiki in andere delen van de wereld een nieuwe bloeiperiode te beleven. Een belangrijke figuur in deze ontwikkeling was Hawayo Takata, een Hawaïaanse Japanse Amerikaanse die in 1935 begon met het bestuderen van Usui Reiki bij het hoofdkantoor van Hayashi Reiki Kenkyūkai. In 1936 werd ze ingewijd in de eerste graad van Reiki door dr. Chujiro Hayashi en in 1937 in de tweede graad. In 1938 reisde ze terug naar Hawaï en kreeg ze in diezelfde maand inwijding tot Reiki Master van Hayashi zelf.
Takata werd uiteindelijk een centrale figuur in de introductie van Reiki in het Westen. Ze bracht Reiki naar Amerika en was verantwoordelijk voor de verspreiding ervan op een grote schaal. Zij was ook verantwoordelijk voor het opleiden van Phyllis Furumoto, die later bekend zou worden als een grootmeester in het Usui Shiki Ryoho-systeem. Phyllis Furumoto schreef later verschillende columns en gaf interviews die een waardevolle bijdrage leverden aan de geschiedenis en verklaring van Reiki.
De Stichting in het Huidige Tijdperk
Hoewel de stichting in Japan sinds de oorlog in afzondering leeft, is Reiki wereldwijd groeien tot een erkende vorm van energiebehandeling. In het Westen zijn er verschillende takken van Reiki ontstaan, zoals Usui Shiki Ryoho, Reiki Usui Shiki, en andere varianten die zijn geïnspireerd op de oorspronkelijke methode van Usui. Deze varianten hebben allemaal hun eigen interpretatie van de principes, symbolen en rituelen, wat heeft geleid tot discussies over authenticiteit en het behouden van de oorspronkelijke intentie van Reiki.
In Nederland zijn er ook actieve Reiki-beoefenaars en stichtingen die zich richten op het onderwijzen en uitvoeren van Reiki. Een voorbeeld hiervan is Robert Kramps, die in 2006 zijn Reiki-reis begon en tegenwoordig actief is als Reiki Master in het Usui Shiki Ryoho-systeem. Kramps heeft zich georiënteerd op het combineren van Reiki met maatschappelijke ontwikkeling en zorg voor de aarde. Hij is lid van de Reiki Alliance en blijft zich verdiepen in Reiki via cursussen en seminars.
De Invloed van Phyllis Lei Furumoto
Phyllis Lei Furumoto was een andere centrale figuur in de geschiedenis van Reiki. In 1979 werd ze ingewijd tot Reiki Master door Hawayo Takata en later erkend als haar opvolger en Lineage Bearer voor Usui Shiki Ryoho. Phyllis schreef verschillende columns en gaf interviews die een waardevolle bijdrage leverden aan het begrip van Reiki en haar filosofie. Haar werk werd later verzameld in een bundel, die een blijvend ankerpunt is geworden in de Reikigeschiedenis.
De bundel bevat ook waardevolle bijdragen van andere figuren in de Reiki-wereld, zoals Johannes Reindl, Paul Mitchell, Susan Mitchell en Joyce Winough. Deze bijdragen verrijken het inzicht in Reiki en de geschiedenis ervan. Een speciale lijst van door Phyllis ingewijde en geadopteerde Reikimasters is ook opgenomen, wat een waardevolle bron is voor onderzoekers en beoefenaars.
De Toekomst van Reiki en de Stichting
De toekomst van de stichting Usui Reiki Ryoho Gakkei hangt af van de bereidheid om open te staan voor verandering en samenwerking. De huidige afgeslotenheid heeft geleid tot discussies over de toekomstige rol van de stichting en de mogelijkheid om Reiki te verder te ontwikkelen en wereldwijd toegankelijk te maken. Hoewel de stichting in Japan zich vooral op de behouding van de oorspronkelijke methode richt, is het duidelijk dat Reiki in het Westen een eigen weg heeft gevonden, die niet altijd gelijk loopt met de Japanse traditie.
De uitdaging voor de stichting is om deze verschillende tradities te verenigen en een brug te bouwen tussen de Japanse wortels en de westerse uitwerkingen van Reiki. Dit vereist niet alleen een open blik, maar ook een bereidheid tot samenwerking en het erkennen van de diversiteit binnen de Reiki-wereld.
Conclusie
De stichting Usui Reiki Ryoho Gakkei speelt een centrale rol in de geschiedenis van Reiki. Van haar oorsprong in Japan tot haar huidige positie in het Westen, heeft de stichting ervoor gezorgd dat Reiki niet alleen een vorm van energiebehandeling is geworden, maar ook een spirituele filosofie die mensen uit verschillende culturen en achtergronden aanspreekt. Hoewel de stichting in Japan sinds de oorlog in afzondering leeft, blijft Reiki wereldwijd groeien en verder ontwikkelen. De toekomst van Reiki hangt af van de bereidheid om samen te werken, de geschiedenis te erkennen en de oorspronkelijke intentie van Reiki te behouden.